«Θα μπορούσα να τον έχω σώσει»: Φωτογράφος και φίλος του Τζον Λένον μοιράζεται το χρονικό της δολοφονίας του 40 χρόνια μετά

ΙΣΤΟΡΙΕΣ

40 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τον θάνατο του Τζον Λένον το 1980, και ο φίλος του και φωτογράφος του rock ‘n’ roll, Bob Gruen, δηλώνει πως νιώθει «συνυπεύθυνος» για τον πρόωρο χαμό του μουσικού.

Ο Gruen, ο οποίος ήταν ο καλλιτέχνης πίσω από εμβληματικές φωτογραφίες του Λένον στην Νέα Υόρκη, οι οποίες κυκλοφόρησαν αργότερα, είχε προσκληθεί στις 8 Δεκεμβρίου του 1980 από τον τραγουδιστή στο στούντιο «Record Plant» της Νέας Υόρκης για να του παρουσιάσει τις φωτογραφίες που είχε τραβήξει δύο μέρες νωρίτερα.

«Είχα καθυστερήσει, όμως, να ξεκινήσω», θυμάται ο Gruen. «Ένας φίλος από την Καλιφόρνια με κάλεσε και μου είπε τα νέα για τον Τζον. Κατέρρευσα στο πάτωμα».

Ο Gruen, χρόνια μετά, θεωρεί ότι εάν είχε φτάσει στο στούντιο εγκαίρως θα μπορούσε ενδεχομένως να είχε καθυστερήσει την έξοδο που στοίχισε στον Λένον την ζωή του.

«Εάν είχα φτάσει στο στούντιο εγκαίρως, σκέφτομαι πως θα μπορούσα να έχω αλλάξει τα πράγματα. Θα τους είχα ενθαρρύνει (ενν. τον Λένον και τη Γιόκο Όνο) να πάμε κάπου να φάμε. Αισθανόμουν πάντα πως αν ήμουν εκεί, η κατάσταση θα μπορούσε να είναι διαφορετική. Ένιωθα ενοχές για πολύ καιρό», ομολόγησε ο φωτογράφος.

Από το 1975, ο Λένον διέμενε μόνιμα στην Νέα Υόρκη, ενώ μέχρι και τον αιφνίδιο θάνατό του το 1980 από το χέρι του Μαρκ Τσάπμαν διένυε μια από τις καλύτερες περιόδους της ζωής του.

«Είχε πάντα μια φωτογραφία του γιου του στο στούντιο όπου ηχογραφούσε», αποκάλυψε ο Gruen. «Πλέον απολάμβανε το γεγονός ότι αποτελούσε μέλος μιας οικογένειας».

Την ημέρα του θανάτου του, ο Λένον είχε βγει νωρίς για πρωινό σε τοπικό καφέ, παρέα με την διάσημη σύντροφό του, Γιόκο Όνο, και περιδιάβαινε στους δρόμους της Νέας Υόρκης χαλαρός και χωρίς σωματοφύλακα, σκεπτόμενος αν θα έπρεπε να πάει για κούρεμα.

Ετοιμάζεται ταινία για τον Τζον Λένον και τη Γιόκο Όνο

Ο Λένον και η Γιόκο Όνο στην Νέα Υόρκη.

«Εάν ο Τζον δεν είχε σκοτωθεί, κάτι τραγικό θα του είχε συμβεί ούτως ή άλλως», πιστεύει ο Χάρι Μπένσον, επίσης φωτογράφος των Beatles κατά την πρώτη τους περιοδεία και φίλος του Λένον έκτοτε. «Θα ρίσκαρε παραπάνω απ’ όσο θα έπρεπε και με κάποιο τρόπο θα εξέθετε τον εαυτό του».

Την ίδια μέρα, ο Λένον φωτογραφήθηκε για λογαριασμό του περιοδικού Rolling Stone από την διάσημη φωτογράφο Anne Leibowitz μαζί με την Όνο, κάτι που το περιοδικό αρχικά δεν ήθελε, αλλά για το οποίο ο Λένον επέμενε.

«Αν δεν θέλουν και τους δυο μας, δεν ενδιαφερόμαστε», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ο Λένον σύμφωνα με την Leibowitz, και πράγματι η φωτογραφία που τραβήχτηκε τότε αποτελεί μια από τις πιο εμβληματικές του ζευγαριού που κυκλοφορούν ακόμα.

Οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί Dave Sholin και Laurie Kaye ήταν οι άνθρωποι που συνάντησε το ζεύγος αμέσως μετά, παραχωρώντας τους μια συνέντευξη που περιστρεφόταν κυρίως γύρω από την νέα ιδιότητα του ζεύγους ως γονέων.

Στην συνέχεια, ο Λένον μετέβη στο στούντιο, προκειμένου να ηχογραφήσει μαζί με την Όνο καινούργια κομμάτια που θα παρουσίαζαν σε κοινό τους δίσκο.

Κάποια – μοιραία, σύμφωνα με τον Gruen- στιγμή, ο Λένον, έχοντας ολοκληρώσει την ηχογράφηση, θέλησε να πάει για φαγητό.

Το ζεύγος αναχώρησε με το αμάξι του, αλλά στην πορεία ο Λένον θέλησε να επισκεφτεί το γιο του, Sean.

Η λιμουζίνα σταμάτησε έξω από το σπίτι του ζεύγους στις 10:50 το πρωί, και ο Λένον, αντί να μπει κατευθείαν στο κτήριο, κοντοστάθηκε στο πεζοδρόμιο καθώς θεώρησε πως ο άνδρας που τον περίμενε επρόκειτο για έναν ακόμη φαν του.

Ο άνδρας φυσικά δεν επρόκειτο για άλλον από τον Μαρκ Ντέιβιντ Τσάπμαν.

                Ο δολοφόνος του Λένον, Μαρκ Ντέιβιντ Τσάπμαν.

Σε απόσταση βολής, ο Τσάπμαν εκτόξευσε τη σφαίρα που θα στοίχιζε τη ζωή σ’ έναν από τους πλέον αναγνωρίσιμους αστέρες της σύγχρονης μουσικής.

Η Laurie Kaye που είχε πάρει συνέντευξη από τον Λένον νωρίτερα έμαθε μέσω του ραδιοφώνου τα δυσάρεστα νέα.

«Έτρεξα στο νοσοκομείο. Μέσα από το παράθυρο είδα τη Γιόκο να κλαίει. Εκείνη την στιγμή κατάλαβα ότι ο Λένον ήταν νεκρός», θυμάται.

Εάν ο Λένον είχε ζήσει, η εποχή μας θα του ταίριαζε, σύμφωνα με τον Rob Gruen.

«Υποθέτω ότι θα ήταν ζωηρός και θα έγραφε μουσική ακόμα. Ο Τζον είχε ήδη «ενηλικιωθεί» το 1980, έχοντας ξεπεράσει την εξάρτησή του από τα ναρκωτικά. Αυτό το μήνυμα θα διέδιδε πιθανόν μέχρι και σήμερα. Επιπλέον, ο Τζον ήταν πολύ καλός με τις ατάκες- η αγαπημένη μου είναι η εξής: Ο χρόνος που χαίρεσαι να σπαταλάς δεν είναι χαμένος χρόνος. Θα ήταν φανταστικός στο Twitter».

eleftherostypos

Διαβάστε περισσότερα

Αφήστε μια απάντηση